‘Zonder de daklozenopvang is het een hel om buiten te slapen’

| Artikelen

PURMEREND – Nu de tempratuur onder het vriespunt daalt zit menig mens het liefst thuis met de kachel een graadje hoger. Toch heeft niet iedereen de luxe van een warm onderkomen. Purmerend telt ongeveer vijftien daklozen die geen slaapplek hebben. De Stichting Algemeen Opvangcentrum Purmerend (AOP) biedt daarom in de koude wintermaanden slaapplaatsen voor de daklozen in de gemeente.

Aan de Wagenweg in Purmerend staat de opvang die er niet anders uitziet dan de woningen eromheen. Voor vijf euro per nacht kunnen er negen daklozen overnachten waarbij ze worden voorzien van een maaltijd en een bed voor de nacht. Niet iedereen komt zomaar in aanmerking voor een nacht in de opvang. Overdag moet de dakloze zich aanmelden bij het hoofdkantoor van het AOP en wordt er na een intakegesprek een kopie gemaakt van het ID bewijs. Om negen uur ‘s avonds kan de dakloze zich melden en wordt hij of zij gefouilleerd door de nachtdienst om vervolgens gebruik te kunnen maken van alle faciliteiten in de opvang. “Er zijn strenge regels nodig bij de nachtopvang. Het zijn toch allemaal mensen met bepaalde problemen” vertelt Niels Kentie, directeur van stichting AOP. “Meestal zijn het problemen die te maken hebben met een verslaving. Psychische problemen komen het meest voor. In een uitzonderlijk geval heeft het te maken met financiële problemen.”

In de opvang is de huiskamer voorzien van een televisie. Bij aankomst wordt er soep verstrekt. Er wordt verwacht dat iedereen zijn eigen bed opmaakt en zijn eigen rommel opruimt. De opvang heeft drie kamers waar matrassen op de vloer liggen. Volgens Arthur (52), een dakloze die gebruik maakt van de opvang is er een groot verschil tussen een dakloze en een zwerver. “Een zwerver is iemand die helemaal de weg kwijt is en zonder schaamte uit de afvalbak eet. Een dakloze daarentegen kun je niet zo snel herkennen. Wij verzorgen onszelf en hebben nog een beetje eigenwaarde over” aldus Arthur. “Zelf huur ik een opslagplaats in de Beemster waar al mijn kleren en overige spullen liggen. De opslag is tot elf uur s’ avonds open. Ik ga daar dan rond negen uur heen om mezelf voor mijn eigen opgehangen spiegeltje te scheren en om mezelf even te wassen. Vervolgens trek ik mijn warme kleren aan, pak mijn slaapzak en yogamatje en ga op zoek naar een slaapplek buiten. Wij daklozen zijn niet makkelijk te vinden hoor. We zorgen dat we goed verstopt liggen voor de politie. Ik lig ook niet in de stadsparken maar net bij de stadsrand. De opvang van de AOP is nu wel heel fijn als het koud is in de winter. Zonder de opvang is het een hel om buiten te slapen.”

Arthur is dakloos geworden door problemen die al in zijn jeugd begonnen. “Het is erg pijnlijk om over mijn verleden te praten” vertelt hij. “Ik ben al heel jong door de kinderbescherming uit huis geplaatst en heb bij verschillende pleeggezinnen gewoond. Ik heb daar vreselijke dingen meegemaakt en heb dat lang bij me gedragen. Toen ik rond mijn twintigste uit militaire dienst terugkwam raakte ik depressief. Het systeem wilt je zo snel mogelijk weer aan het werk hebben. Veel mensen draaien dan door. Ik raakte ook geestelijk in de war. Ik loop nu onder behandeling en gebruik vijf soorten medicatie voor depressie. Ik heb veel dingen verknalt in mijn leven en kan dingen niet goed op een rijtje zetten. Ik heb ook niemand om op terug te vallen omdat ik geen familie heb. Maar ik red mezelf onderhand wel goed op straat. Je wordt slim als je altijd buiten leeft. Je zoekt overkappingen en koopt spullen in de kringloopwinkel. Het geeft wel rust dat ik nu bij de opvang terecht kan voor een kleine vergoeding. Ik ben hier dan ook zeker tot het einde te vinden in half april.”

Om elf uur ‘s avonds is het tijd om de aanstekers in te leveren en om naar bed te gaan. De begeleider sluit de deur van de huiskamer af voor de nacht. Terwijl er vannacht een warm bed klaarstaat moeten de daklozen morgen om acht uur weer naar buiten. Terug naar het leven op straat.

Schatting aantal daklozen
Nederland telt naar schatting tussen de 35.000 en 40.000 dak- en thuislozen. Het registreren van deze doelgroep is niet gemakkelijk aangezien er geen vaste verblijfplaats aanwezig is. De onduidelijkheid van de schattingen wordt ook veroorzaakt door het wezenlijke verschil tussen dak- en thuislozen. Een thuisloze is iemand die steeds wisselt van onderdak of woonplaats. Vaak staat een thuisloze in het bevolkingsregister

ingeschreven op het adres van een familielid of een kennis waar het meest wordt overnacht. Bij een dakloze gaat het om een persoon die helemaal geen vaste woon- of verblijfplaats heeft. Een dakloze slaapt voornamelijk op straat of bij verschillende opvangfaciliteiten in Nederland. Purmerend vangt momenteel de daklozen van de gemeente Waterland op. Mocht er geen plek meer zijn in Purmerend kunnen de daklozen worden doorverwezen naar Zaandam. In de grafiek is de schatting van het aantal daklozen per stad opgenomen. De schatting inclusief het aantal thuislozen ligt veel hoger.

 

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *