Het leed dat vakantiekiekje heet: olifanten mishandeling

| Artikelen

26 september 2013


De olifant is het symbool van Thailand. In mening tempel knielen de inwoners bewapend met wierook voor de standbeelden van het grootste landdier ter wereld. Menig toerist grijpt maar al te graag de kans om een ritje te maken op de rug van de reusachtige olifanten. Niet te vergeten dat alle reisbureau’s het maar al te graag aanbieden. Zelf heb ik me ook schuldig gemaakt aan deze toeristentrekpleister door de jungles van het noordelijke plaatsje Chiang Mai. Maar zodra je wegkijkt van het mooie uitzicht is het bijna onmogelijk om de metalen haken in de handen van de olifantentrainers te missen. Je houdt jezelf voor de gek om te doen alsof je niet weet waar de haken voor dienen. Want zodra de olifant niet luistert naar zijn trainer kan hij de haak in zijn huid verwachten. Olifantenmishandeling is niet iets nieuws, maar achter deze haak zit meer leed dan de toeristen zich kunnen voorstellen.


Logging

Tot 1989 was het in Thailand een gewoonte om olifanten te gebruiken voor het zo geheten ‘logging’. Bij logging trekken olifanten gekapte bomen van A naar B via touwen aan hun lichaam. Toen dit verboden werd door de Thaise overheid kwamen alle olifanten zonder werk te zitten. Door het groeiende toeristenaantal werden dieren gebruikt voor shows en voor het rijden. Het probleem is dat olifanten niet tam geboren worden. Achter de schermen worden er gruwelijke rituelen uitgevoerd om ze gehoorzaam te maken. Het is een duistere kant waar de lachende toeristen zich niet van bewust zijn als ze een olifant kunstjes zien doen voor een groot publiek.

Phajaan

Het ritueel om de dieren volgzaam te maken heet Phajaan, wat ‘het breken van de wil’ betekent. Jonge olifanten worden vanuit olifantenboerderijen gescheiden van hun moeder en meegenomen naar de trainingskampen in de bergen. Zo worden er tussen

de 100 en 250 olifantenjongen per jaar uit het wild gesmokkeld. Dat is best veel, aangezien er naar schatting nog 2700 wilde olifanten in Thailand leven. Vervolgens worden de jonge dieren in houten kooien gedreven waar ze net in passen. Vastgebonden en zonder eten, drinken of slaap worden ze drie tot zeven dagen lang gemarteld. Ze worden geslagen met stokken, gestoken met grote spijkers en haken om hun wil te breken. Er is zelfs een sjamaan (priester/medicijnman) bij het ritueel betrokken. Hij gelooft dat het ritueel nodig is om de gemeenschap vooruit te helpen. De sjamaan scheidt de wil van het lichaam van de olifant om hem onderdanig te krijgen. Na deze drie dagen worden de olifanten aan een boom geketend om te helen. Daarna kunnen ze nog enkele weken mishandeling verwachten tot de sjamaan denkt dat zijn wil geheel is verdwenen. De olifant is nu zo bang voor zijn trainers dat hij alles doet om de pijn te voorkomen.

Elephant Nature park

Gelukkig zijn er mensen die er alles aan doen om het leed enigszins te verzachten. Het Elephant Nature Park is daar een van. De eigenares genaamd Lek, bevrijdt de olifanten van hun eigenaren door ze te kopen en vervolgens te verzorgen. Het bord bij de ingang zegt al meer dan genoeg: ‘pas op voor loslopende olifanten’. Geen een olifant in het park is vastgeketend. Als toerist krijg je de kans om te olifanten te voeren en te wassen en het geld gaat weer rechtstreeks naar de dieren.


We worden meegenomen naar de etensopslag die vol ligt met meloenen, pompoenen, bananen en suikerstokken. Voor elke olifant wordt een aparte mand gemaakt, omdat elke olifant zijn eigen gebreken heeft. De kleintjes kunnen de pompoenen namelijk niet wegkrijgen. Vanaf het platform kunnen de olifanten gevoerd worden. Na het eten krijgen we een rondleiding door het park waar we verschillende olifanten ontmoeten. Een olifant valt gelijk op omdat de achterpoot vreemd naar buiten steekt.
De olifant genaamd Medo werd al op haar achtste gebruikt voor logging tot haar enkel brak. Omdat ze niet meer kon werken werd ze ingezet om te fokken. Ze werd vastbonden aan vier poten en lieten een grote mannelijke olifant op haar los. In plaats van voort te planten, viel hij haar aan en ontwrichtte haar ruggengraat. Beschaamd voor haar mishandelingen isoleerden en verborgen de eigenaren haar totdat het Elephant Nature park haar ontdekten. Ze werd in 2006 gekocht en verzorgd. Dit is nog maar een enkel verhaal van de 35 olifanten die het park heeft rondlopen. Iedere olifant heeft een eigen verleden. De een is blind doordat de eigenaren de ogen kapot hebben geschoten met een katapult, anderen werkten nachten in het circus, op straat of illegaal in de logging industrie. Aan het einde van de tour wassen we de olifanten door emmers met water over ze heen te gooien. Toeristen krijgen hier de kans om bij te dragen aan de toekomst van de olifanten en om ze bijna in het wild te zien.


Mishandeling van dieren zal nooit geheel stoppen en met de corruptie van de overheid in Thailand is het helemaal moeilijk om het tegen te gaan. Het enige wat wij als bezoekers van Thailand kunnen doen is naar plekken gaan waar de olifanten goed worden behandeld. Want ondanks het geloof dat boeddhisten dieren geen pijn mogen doen, gebeurt er toch meer dan wij weten achter de schermen. Hopelijk denken we in de toekomst een tweede keer na voordat we op de rug van dit gigantische dier stappen. Want onthoud, een olifant vergeet nooit.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *